_{باید بشود روی عاشقیش حساب کرد} ...

_{که باید عاشقی کردن بلد باشد ...}

_{که بداند مرد هم آدم است دیگر ...}

_{گاهی باید لوسش کرد ،}

_{گاهی باید نازش را کشید...}

_{وگاهی باید به پایش صبر کرد ...}

_{حتی من میگویم زن اگز زن باشد}

از دوستت دارم گفتن نمی ترسد ...

_{تو میگویی خوش به حال زنی که عاشق مردی نباشد ،}

_{بگذار دنبالت بدوند ...}

_{و من نمیفهمم این که داری ازش حرف میزنی زندگی ست یا مسابقه اسب دوانی} 

_{من نمی فهمم  چرا هیچ کس بر نمی دارد بنویسد از مردها ...}

_{از چشم ها و شانه ها و دست هایشان  ...}

_{از آغوششان ، از عطر تنشان ، از صدایشان ... پر رو می شوند ؟ خب بشوند ..}

<sub>مگر خود شما با هر " دوستت دارمی " تا آسمان نرفته اید؟

مگر ما به اتکاء همین دست ها ...</sub>

_{همین نگاه ها ...}

_{همین آغوش ها در بزنگاه زندگی ...}

_{سر پا نمانده ایم ؟}

_{من راز این دوست داشتن های پنهانی را نمیفهمم ...}

_{من نمی فهمم زن بودن با سنگین رنگین بودن ، با سکوت ،}

_{با انفعال چه ارتباطی دارد ؟}

_{من بلد نیستم در سایه دوستت داشته باشم ...}

_{من میخواهم خواستنم گوش فلک را کر کند  ...}

_{من میخواهم " مــَردَمــــ " دلش غنج برود از این که  ...}

_{بداند جایی " زنـے " دوستش دارد ...}

 _{من میخواهم زن باشم ...}

_{بگذار همه دنیا بداند مردی این حوالی دارد ...}

دوستت دارم های مرا با خود می برد  ...